Minimalisme: 6 dingen die ik niet meer koop

Rijk worden was nooit mijn droom. Geen geldzorgen hebben wel. En pas toen ik, na mijn scheiding, wist wat het was om van niks te leven, besloot ik dat ik voortaan genoeg geld wilde hebben om nooit meer die zorgen om geld te hebben. ‘Geld is niet belangrijk,’ zei mijn moeder op de momenten dat ik geldzorgen had in mijn leven, waarna ze me altijd een berg geld gaf omdat ze zelf juist heel goed was met haar geld. Mijn vader trouwens ook. Die was hoofdinspecteur van belastingen, dus zijn werk bestond uit geld. Ik denk dat ik van beide ouders heb geleerd hoe je goed met geld moet omgaan, maar dat het pas tot me doordrong toen ik echt in nood kwam. En dit is wat ik deed: ik werd minimalist en hield op met spullen kopen.

  1. Stop buying it (5000 euro winst p/j)

Het boek Stop buying it, kreeg ik cadeau van mijn vriendin. Jaren lang stond het ongelezen in de kast, tot ik het las en geïnspireerd raakte door het Amerikaanse stel dat een jaar lang geen spullen kocht. Ze hadden moeite om te besluiten welke van hun drie auto’s ze de deur uit moesten doen. Dat was het enige waar ik me niet in kon vinden. Ik zou zeggen: alle auto’s weg, of in ieder geval twee van de drie. Maar goed, dat is Amerika. Vanaf dat moment hield ik op met alle overbodige spullen kopen: van opbergmapjes, dozen, houten stokjes, boterhamzakjes, kaarsen, kamerplanten, te duren make-up, en ik bespaarde zo al snel vijfduizend euro in een jaar. Ik hield ook op met tijdschriften kopen. Die lees ik nu in de leeszaal van de bibliotheek. Het boek is te koop bij BOL.

2. Plastic waterflessen (50 euro winst p/j)

Jaren lang heb ik me verzet tegen het gebruik van plastic flesjes om water in te stoppen. In Nederland hebben we het beste kraanwater ter wereld. Wel kocht ik soms een flesje als ik onderweg was. Meer omdat ik vergeten was om iets mee te nemen. Vanaf het moment dat ik zo’n hippe Dopper kocht, ontworpen door ene studenten van de TU in Delft, en de opbrengst gaat naar waterputten in droge gebieden!!! – was ik om. En bespaarde ik per jaar toch al snel vijftig euro aan flesjes kopen op het station. Je kunt de Dopper hier bestellen.

3. Bloemen (416 euro winst p/j)

Oké, deze vind ik lastig. Ik ben er namelijk pas vandaag mee begonnen. Geen bloemen kopen. Ik koop al dertig jaar twee keer per week een bos bloemen. Altijd verse bloemen in huis is wat ik echt heerlijk vind. Maar gisteren las ik een column in de Volkskrant over dat de handel in bloemen net zo erg is voor het milieu als de nertshandel. En ik heb een tuin waar ik elke dag bloemen kan knippen om in een vaas te zetten. Uitgerekend heb ik in mijn leven ongeveer 12.480 euro uitgegeven aan sierbloemen. Meer dan twaalfduizend euro!!! Als ik dat dertig jaar geleden slim had belegd met een rendement van 6% had ik nu ongeveer 50.000 euro gehad. Ik koop vanaf vandaag geen bloemen meer. Helaas. Misschien ga ik ga deze kunstbloemen kopen. Raad hoe veel ze kosten:)

4. Boodschappentassen (12 euro winst p/j)

Sinds je voor plastic tasjes moet betalen, neem ik al vaker tassen mee naar de winkel. Maar sinds ik echt een tof klein tasje in een soort sleutelhanger heb dat in mijn handtas past, bespaar ik zeker nog 11,95 per jaar aan overbodige plastic tassen.

5. Kleding (2000 euro winst p/j)

Al meer dan vijf jaar koop ik geen kleren meer, tenzij het echt heel nodig is. En dat heeft me ongeveer 10.000 euro bespaard. Geld dat ik vervolgens heb belegd in aandelen en waarmee ik nog eens 20.000 euro heb verdiend. Dertigduizend euro op een spaarrekening in plaats van een kast vol hippe kleren die nu sowieso uit de mode zouden zijn geweest. Lees ook het blog dat ik daarover schreef:

Zo bespaar je 10.000 euro op je kleding.

6. Boeken (500 euro winst p/j)

Ik studeerde literatuurwetenschap en kocht mezelf gek aan boeken. Ik hield van lezen en kocht meer boeken dan ik ooit kon lezen. Die boeken vulden mijn kasten en hoe meer boeken ik kocht, hoe meer stof ze verzamelden. Een paar jaar geleden ben ik gestopt met overbodig veel boeken kopen. Ik koop ze alleen nog als ik ze ook echt ga lezen, dus 1 per keer, en niet een hele stapel. En ik koop ze niet in een impuls maar omdat ik goede recensies heb gelezen. Ik denk dat ik sinds ik met beleid lees en koop ongeveer 500 euro per jaar bespaar aan boeken die ik nooit ga lezen. Dit is het laatste boek dat ik las en ik vond het echt geweldig. Het zoutpad, al las ik de Engelse versie, The Salt Path. Een verhaal over ene stel in Engeland, in de vijftig met studerende kinderen, die door erg domme pech hun huis kwijtraken en daarmee ook hun Bed en Breakfast en dus hun inkomen. Ze hebben echt helemaal niks, en de man heeft een terminale ziekte en veel pijn. Ze verkopen al hun spullen, kopen ene rugzak en tent en besluiten om een zwervend bestaan door Engeland te beginnen. Over leven zonder geld, op ene leeftijd dat het eigenlijk niet zo grappig is (niet dat het ooit wel grappig is, maar zelf vond ik arm zijn minder erg toen ik 18 was dan toen ik 48 was). Een aanrader, dus, en deel twee ligt nu ook al in de winkel.

2 reacties

    • Zeker, maar niet op alle gebieden. Want bijvoorbeeld nooit verzorgingsproducten (cremes etc) gekocht, nooit een nieuwe auto, nooit vlees gegeten (sinds mijn 16e) of nieuwe meubels gekocht (altijd tweedehands). Sober leven is geen wedstrijd wie het het beste doet. Je kunt alleen je eigen patroon beoordelen. Pasalsjealles opschrijft merk je dat de verspilling in kleine dingen zit, niet altijd in grote.

Geef een reactie

Vul je gegevens in of klik op een icoon om in te loggen.

WordPress.com logo

Je reageert onder je WordPress.com account. Log uit /  Bijwerken )

Google photo

Je reageert onder je Google account. Log uit /  Bijwerken )

Twitter-afbeelding

Je reageert onder je Twitter account. Log uit /  Bijwerken )

Facebook foto

Je reageert onder je Facebook account. Log uit /  Bijwerken )

Verbinden met %s