Op zoek naar de ware? Onthoud dit: saai is goed

loversEr zijn twee soorten mensen. Veilig gehechte en onveilig gehechte. De eerste groep voelt zich al veilig vanaf hun babytijd. Hun ouders waren er voor ze als ze hen nodig hadden. En eenmaal volwassen hadden ze geleerd dat ze de mensen in de buitenwereld kunnen vertrouwen. En nog belangrijker, ze kunnen op zichzelf vertrouwen. Ze zijn niet bang voor commitment of afhankelijkheid. Voelen ze nabijheid, dan zoeken ze alleen maar nog meer nabijheid. Ze beschouwen een relatie als een groot geluk.

Onveilig gehechte mensen hebben al heel jong geleerd dat volwassen verzorgers onbetrouwbaar kunnen zijn. Ze zijn in de steek gelaten, verwaarloosd, gekwetst of gewoon heel onhandig opgevoed. Meer dan de helft van die onveilig gehechte mensen is daardoor zo angstig geworden, dat ze zich vastklampen aan anderen. Ze zijn kwetsbaar en voelen zich kwetsbaar. Je zou kunnen zeggen dat ze een chronische verlatingsangst hebben. Misschien zijn ze in hun leven zo vaak in de steek gelaten, dat ze verwachten dat dat weer gebeurt.

Het andere deel van die groep – minder dan de helft – is vermijdend onveilig gehecht. Vermijders kunnen het zelf wel, denken ze. Ze zijn bang om zich te binden, bang voor intimiteit en heeft vaak een onrealistisch romantische kijk op hoe een relatie zou moeten zijn. Vermijders zijn ook vaak wantrouwig en hecht veel waarde aan zijn of haar onafhankelijkheid. Ze hebben er moeite mee om over hun gevoelens of over de relatie te praten en zenden vaak gemengde boodschappen uit.

Het is belangrijk om te weten dat onder al die hechttingsstijlen mensen zitten die niets liever willen dat er van hen gehouden wordt. De angstig gehechte maakt dat duidelijk door te zeggen: hou van mij, laat me niet alleen! De vermijder zegt niks, maar laat blijken dat hij zo sterk is dat hij niemand nodig heeft.

Dat drama en die onvoorspelbaarheid is ook leuk. Never a dull moment, zeg maar. En als je zelf onveilig bent gehecht, dan herken je dat onvoorspelbare en dramatische gedrag ook. Je voelt je gek genoeg veilig met iemand die ook niet veilig is gehecht, omdat je iets van jezelf erin herkent.

Naar schatting is de helft van de mensen veilig gehecht. Deze veilig gehechte mensen zijn betrouwbaar, consequent, communiceren goed, stellen hun vrienden en familie al in een vroeg stadium aan je voor en kunnen tijdens ruzies compromissen bereiken en geeft spontaan uiting aan zijn gevoelens voor jou. Dat is fijn, maar ook een beetje saai.

De Amerikaans-Israelische psychologen Amir Levine en Rachel Heller deden onderzoek naar hechtingsstijlen in relaties en schreven er een boek over dat in Nederland vertaald werd als Verbonden – hechting & liefde. Daarin beschrijven ze hoe ze hun buurvrouw Lucy probeerden te koppelen aan hun kennis Rick. Rick was tien jaar samen geweest met zijn vriendin en was, nadat ze hem had verlaten, op zoek naar een nieuwe liefde. Hij was bezig met zijn artsenopleiding, zag er goed uit, was sportief, was stabiel en kwam uit een welvarend, hoogopgeleid gezin.

Lucy en Rick gingen op een date. Lucy vond hem knap en aardig, maar vanaf het eerste moment wist ze dat ze nooit verliefd op hem zou worden. Ze vond hem saai. De psychologen begrepen er niets van. Rick en Lucy leken een perfecte match. Maar waar ze op dat moment nog geen rekening mee hadden gehouden, was dat Rick als extreem veilig gehechte man helemaal niet aantrekkelijk was voor de angstig gehechte Lucy. Terugkijkend begrepen Levin en Heller het wel:

‘Als jij angstig bent, gebeurt er als je een veilig iemand ontmoet precies het omgekeerde van wat er gebeurt als je een vermijdend iemand ontmoet. De boodschappen die de veilige persoon uitzendt zijn eerlijk, direct en consistent. Veilige mensen zijn niet bang voor intimiteit en weten dat ze de liefde waard zijn. Ze willen niet om de hete brei heen draaien en doen alsof ze lastig te strikken zijn.’ Ze spelen geen spelletjes. Iemand die angstig gehecht is, ervaart dat als saai. Die is zo gewend dat er gedoe is, dat je moet vechten om de liefde van die ander te krijgen, dat de conclusie bijna vanzelf is dat dit dus niet de ware kan zijn.

Het werd niks tussen Lucy en Rick. Rick vond een andere vrouw, trouwde, kreeg kinderen met haar en leefde in ieder geval in de twintig jaar erna nog gelukkig. Lucy vond een partner die geen kans voorbij liet gaan om haar te kleineren of belachelijk te maken. Na een lange problematische relatie verliet ze hem (of hij haar) en vond ze iemand die net zo stabiel en veilig gehecht was als Rick. Dat het zo afliep is volgens Levine en Heller geen toeval. ‘Een dergelijke goede afloop is voor iedereen mogelijk. De truc is om niet verslingerd te raken aan de ups en downs.’ Onthoud: saai is goed.

Manon Sikkel

Advertenties

Geef een reactie

Vul je gegevens in of klik op een icoon om in te loggen.

WordPress.com logo

Je reageert onder je WordPress.com account. Log uit / Bijwerken )

Twitter-afbeelding

Je reageert onder je Twitter account. Log uit / Bijwerken )

Facebook foto

Je reageert onder je Facebook account. Log uit / Bijwerken )

Google+ photo

Je reageert onder je Google+ account. Log uit / Bijwerken )

Verbinden met %s